فکر تاریکی و این ویرانی  

 

بی خبر آمد تا با دل من

 

قصه ها ساز کند پنهانی

 

نیست رنگی که بگوید با من

 

اندکی صبر، سحر نزدیک است.

 

هر دم این بانگ بر آرم از دل:وای این شب چه قدر تاریک است!

 

                                                                                   "سهراب "