رضا امیرخانی نویسنده ای موفق و متعهد است که به سال 1352 در تهران متولد شد. وی تحصیلات متوسطه را در دبیرستان علامه حلی به پایان رسانید و تحصیلات آکادمیک خود را در رشته مکانیک گذراند. مدتی در سمت سردبیری سایت ادبی لوح بود ولی در سال 83 از این مکان استعفا داد و هم اکنون رئیس هیئت مدیره انجمن قلم است.از دیگر سوابق ادبی وی می توان به آثارش در زمینه ادبیات منثور بدین شرح اشاره کرد؛ 

   ۱-ارمیا؛ او اولین تجربه رمان نویسی اش را در سال 1374 در ارمیا تجربه کرد که پرداختی است به دوران ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی (دوران سازندگی).

۲- الف) در سال 1378 دومین اثرش را با نام "من او" به چاپ رسانید. این اثر با رسیدن به چاپ پانزدهم از معدود آثار توانمند در عرصه نویسندگی نویسندگان معاصر است. "من او" جزء سه کتاب برگزیده منتقدان مطبوعات (1378) و سه کتاب برگزیده سال 1379 و مورد تقدیر در دومین جشنواره مهر است.

ب) ناصر ارمنی مجموعه داستان کوتاه و در همین سال (1378).

3-از به (1380) داستانی بلند و بیان کننده گوشه ای از سختیهای زندگی در دوران جنگ و پس از آن است.

   بسیاری من او را بهترین اثر وی از جهات مختلف برشمرده اند با توجه به این ما در اینجا سعی داریم پرداختی هرچند مختصر ولی حدالامکان مفید به کتاب برگزیده وی داشته باشیم؛ وقایع من او در تهران اتفاق می افتد. طهران قدیم و محله خانی آباد و خانواده حاج فتاح. فضایی جذاب و تداعی کننده تمام مضامین و گنجینه های کهنی که مدتهاست به فراموشی سپرده شده است. بخشی از حوادث آن مربوط به زمان حاکمیت رضاخان و به اصطلاح جشن فرخنده تجدد؟!! و همین طور کشف حجاب است. داستان حول محور عشق است، عشق علی و مهتاب و شرح این دلدادگی زیبا است که وقایع و حوادث را تشکیل می دهد و عشق را به انسان می آموزد. علی فتاح نوه حاج فتاح بزرگ شیفته مهتاب دختر نوکر خانه زاد خانواده شان می شود و این دو، تا لحظات آخر عمرشان نیز دلداده هم باقی می مانند و باعث زمزمه این آیه شریفه: (( من عشق فعف ثم مات مات شهیدا)) توسط خواننده با خود می شوند اما علی و مهتاب هیچ گاه به هم نمی رسند و عشقشان را با خود به آسمان می برند چراکه مهتاب به همراه مریم خواهر علی در بمباران شهید می شوند و علی نیز به طرز عجیب زیبا و باور نکردنی به قول درویش مصطفی شهید می شود و " اصل مرگ یعنی این" درویش مصطفی همه جا وجود دارد و همه جا با علی است و نقش مرشد و راهنمای وی را در همه حال دارا است. مریم به دلیل کشف حجاب و مسایلی که پیرامون این جریان برای او اتفاق می افتد رهسپار فرانسه می گردد و در آنجا با مردی الجزایری مسلمان و آزادیخواه ابوراصف نام ازدواج می کند اما چندی پس از ازدواج آنان به دست مخالفان ترور می شود و " روی سنگ قبرش نوشتند شهید ابوراصف العبد الحر... و حاصل این ازدواج اه " عجب کار هجوی است این نویسندگی" برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع کنید به "من او".

  در باب وجه افتراق این کتاب با سایر آثار باید به شیوه روایت جذاب و منحصر به فرد آن اشاره کرد که وجه تسامه کتاب نیز به همین دلیل است و شامل 23 فصل می باشد و فصل ها را من را او (نویسنده) می نویسد و فصل های او را من (علی).در زمینه ویژگی نثر نیز می توان گفت که خصوصیت آن سادگی و سادگی و سادگی است و هیمن سره نویسی ها است که زیباست و تلنگری است به خواننده و دعوتی به دقت بیشتر. اکثر شخصیت ها شخصیت های ایستا (ststic character) هستند به نحوی که در پایان داستان همانند که در آغاز بوده اند زاویه دید نیز هم به صورت درونی (Internal) و هم به صورت بیرونی (External) است زاویه دید بیرونی از دید سوم شخص و دانای کل (Omniscient) و زاویه دید درونی از دید شخصیت اصلی (علی) است.

  هرگاه که زاویه دید اول شخص باشد عنصر حقیقت مانندی در اثر به مراتب درک می گردد. همزادسازی نویسنده و به تبع همزادپنداری خواننده نیز جای تامل دارد. بدین گونه است که رضا امیرخانی توسط سید مهدی شجاعی با عنوان آینده دارترین نویسنده کشور معرفی شده است.

  امیرخانی پس از "ازبه" داستان " سیستان" را نوشت که سفرنامه ای به حواشی مسافرت مقام معظم رهبری به استان سیستان و بلوچستان است. نشت نشا نیز مقاله ای بلند است چاپ شده در سال 1384 و " بی وتن " آخرین اثر این نویسنده است که در حال نگارش آن می باشد.